Բուրժուական հեղափոխություն-սոցիալական հեղափոխություն, որի հիմնական խնդիրն է ոչնչացնել ֆեոդալական կարգերը կամ դրա մնացորդները, բուրժուազիայի պետության ստեղծումը: Կախյալ և գաղութային երկրներում բուրժուական հեղափոխությունը ուղղված է նաև ազգային անկախության նվաճմանը։ Բուրժուական հեղափոխությունը որոշակի փուլում պատմականորեն անհրաժեշտ և առաջադեմ է, արտահայտելով հասարակության կարիքները զարգացման համար:Բուրժուական հեղափոխություններին մասնակցող զգալի բազմազանությունը՝ դասային ուժերը, լուծվող խնդիրները, պայքարի մեթոդները պայմանավորված են ինչպես կոնկրետ իրադրձություններով առանձին երկրներում, այնպես էլ առաջին հերթին այն փոփոխություններով, որոնք կատարվել են հասարակության մեջ դարերի ընթացքում: Աճող կապիտալիզմի դարաշրջանում բուրժուական հեղափոխությունը, խզելով ֆեոդալական կարգի ճանապարհները, <հող> է մաքրում կապիտալիստական շարքի համար: Այս դարաշրջանի բուրժուական հեղափոխությունները տանում էին բուրժուազիայի տնտեսական և քաղաքական տիրապետության հաստատմանը: Բուրժուական հեղափոխությաններն, կապիտալիզմի ընդհանուր ճգնաժամի շրջանում ոչ այնքան ճանապարհ են բացում կապիտալիզմի համար, որքան, որ քայքայում են համաշխարհային իմպերիալիզմի համակարգը:

Պատճառները

Բուրժուական հեղափոխության առավել ընդհանուր պատճառ է հանդիսանում հակամարտությունը նոր արտադրողական ուժերի միջև, զարգացող ֆեոդալական հասարակարգի ընդերքում և ֆեոդալական արտադրական հարաբերություններով (կամ դրանց մնացորդներով), ինչպես նաև ֆեոդալական հաստատություններով, չնայած այս հակամարտությունը հաճախ ուղղությունն փոխում է դեպի քաղաքական և գաղափարական հակասցություններ: Բայց և այն դեպքերում, երբ բուրժուական հեղափոխության պատճառը խորթ դեպրեսիան է, կամ երկիր միաորելու ձգտումը, ապա կարևոր դեր է խաղում ֆեոդալական կարգի կամ դրա մնացորդների վերացման անհրաժեշտությունը: Կապիտալիզմի զարգացման չափով, հատկապես իմպերիալիստական փուլ մտնելու ժամանակ, առաջանում է կոնֆլիկտ հետին նշված ազգային տնտեսության շահերի միջև (առաջին հերթին գաղութային ու կախյալ երկրներում) և այլերկրյա կապիտալի տիրապետությունում: Այս հակամարտությունը ծնում է հակաիմպերիալիստական պայքար, որը սովորաբար միահյուսվում է հակաֆեոդալակնի հետ:

Ազոտը չափազանց կարևոր է՝ սպիտակուցների և նուկլեինաթթուների կարևոր բաղադրիչն է, ինչը այն դարձնում է կենսածին տարր: Երկրի մթնոլորտը պարունակում է մեծ քանակությամբ ազոտ (78%)։ Այնուամենայնիվ, այս ազոտն այնպիսի ձև է, որը օրգանիզմները չեն կարող անմիջապես օգտագործել: Բայց բույսերին անհրաժեշտ է ազոտ՝ քլորոֆիլը սինթեզելու համար։ Քլորոֆիլը ապահովում է բույսերի կանաչ գույնը և նրանց աճը։ Կենդանիները, բույսերն ուտելով, ստանում են այդ ազոտը, իսկ կենդանիներին և ընդհանրապես բոլոր լենդանի օրգանիզմներին ազոտը պետք է սպիտակուց, վիտամիններ և հորմոններ ստանալու համար։

Ազոտի շրջանառությունը կենսաերկրաքիմիական գործընթաց է, որի միջոցով ազոտը փոխակերպվում է բազմաթիվ ձևերի՝ հաջորդաբար մթնոլորտից հող անցնելով օրգանիզմ և հետ՝ մթնոլորտ: Ազոտի ցիկլը օգնում է օդում ազոտի գազը վերածել այնպիսի ձևի, որը կարող են օգտագործել բույսերը և կենդանիները՝ իներտ ազոտը ներմուծել բույսերի կենսաքիմիական գործընթաց, այնուհետև դա հասնում է կենդանիներին:

Որպեսզի ազոտը դառնա կենդանի օրգանիզմների համար օգտագործելի, այն պետք է վերածվի ամոնիումի (NH4+) կամ նիտրատի (NO3-) իոնների։ Որոշ բակտերիաներ, որոնք առատորեն հայտնաբերված են հատիկավոր բույսերի պալարային գոյացություններում, կենսական դեր են խաղում գազային ազոտը (N2) ամոնիակի վերածելու գործում:

Բույսերը օգուտ են քաղում այս գործընթացից, քանի որ նրանք այդ բակտերիաներից ազոտ են ստանում օգտագործելի ձևերով: Դրա դիմաց բակտերիաները սնունդ և ապաստան են ստանում բույսերից։ Այս փոխադարձ կապն օգնում է երկու օրգանիզմներին: Ազոտը, որն այժմ օրգանական վիճակում է, շարժվում է սննդային շղթաներով՝ բույսերից փոխանցվելով էկոհամակարգերի այլ օրգանիզմներին: Այս փոխանցումը բնության մեջ սննդանյութերի ցիկլերի հիմնական մասն է:

Իսկ ինչպե՞ս է կատարվում ազոտի շրջանառությունը։

1. Ազոտի գազը (N2) մթնոլորտից վերածվում է ամոնիակի (NH3) կամ ազոտի այլ միացությունների՝ ազոտ ամրագրող բակտերիաների միջոցով։
   2. Բակտերիաների ազդեցության տակ ամոնիակը օքսիդացվում է ազոտաթթվի (HNO3): Բակտերիաները դեր են խաղում ամոնիֆիկացման մեջ՝ քայքայելով մահացած բույսերը և կենդանիները: Սա օգնում է մաքուր պահել շրջակա միջավայրը: Ամոնիակը (NH3) բակտերիաների նիտրացման միջոցով վերածվում է նիտրիտի (NO2-), այնուհետև նիտրատի (NO3-): Այս նիտրատները ավելի հեշտությամբ են ընդունվում բույսերի կողմից:
   3. Ազոտական ​​թթուն փոխազդում է հողի տարրերի հետ՝ առաջացնելով թթվային աղեր (նիտրատներ)՝ CaCO3, Ca(NO3)2;
   4. Նիտրատներն արտանետվում են հողի մեջ։ Նաև, նիտրատներն կիրառվում են որպես պարարտանյութեր և պայթուցիկ նյութեր (ամոնիտներ)։ Կիրառվում են տեխնիկայում, ապակու և դեղանյութերի արտադրությունում։ Մտնում են հրթիռային վառելիքի բաղադրության մեջ։ Երշիկեղենի արտադրությունում օգտագործվում են որպես սննդային հավելումներ։

Մարդիկ խախտում են ազոտի համաշխարհային ցիկլը հիմնականում սննդի և էներգիայի արտադրության հետ կապված գործողությունների միջոցով: Նաև կարող են ազդել այնպիսի բաները, ինչպես, օրինակ, չափից դուրս պարարտանյութեր օգտագործելը, քանի որ, օրինակ, դա հանգեցնում է ջրի աղտոտմանը։ Նաև, արդյունաբերության համար ազոտի ստեղծումը շատ բան է արտանետում շրջակա միջավայր: Շրջակա միջավայրերը նաև աղտոտում են հանածո վառելիքի այրումները, կենդանական թափոնները, տրանսպորտը, աղբավայրերը, կլիմայի փոփոխությունը։ Սրանք կարող են աղտոտել օդնը և նաև ջուրը, իսկ կոյուղաջրերի արտահոսքն իր հերթին ջրին ավելացնում է ազոտ՝ վնասելով ջրային կյանքին:
Արժանի է նաև նշել հողօգտագործման փոփոխությունները։ Անտառահատումների նման փոփոխությունները խախտում են բնական ազոտի շրջանառությունը:
Նաև, չափից դուրս ձկնորսությունը՝ ծովային կյանքի բերքահավաքը խախտում է օվկիանոսներում ազոտի շրջանառությունը:

Առանձին, օվկիանոսում ազոտի շրջանառության մասին՝ բնական համակարգերում և որոշ ակվարիումային համակարգերում նիտրատը վերածվում է ազոտի գազի՝ բակտերիաների ապանիտրացման միջոցով: Ամոնիակից նիտրիտից նիտրատից ազոտի գազի այս փոխարկումը հայտնի է որպես օվկիանոսի ազոտի շրջանառություն: Ազոտի ավելցուկը կարող է առաջացնել ջրային բույսերի և ջրիմուռների աճի գերխթանում: Այս օրգանիզմների չափից ավելի աճը, իր հերթին, կարող է խցանել ջրի ընդունումը, սպառել լուծված թթվածինը, երբ դրանք քայքայվում են, և արգելափակել լույսը դեպի ավելի խորը ջրեր:

Նաև, ազոտի շրջանառության վրա կարող են ազդել բնական պատճառներ։

Ազոտի շրջանառության խախտման բնական պատճառները ներառում են անտառային հրդեհները, հրաբխային ակտիվությունը, կայծակը, կլիմայի փոփոխականությունը, բնական տարրալուծումը և ազոտի կենսաբանական ֆիքսումը: Թեև այս գործոնները կարող են ազդել ազոտի շրջանառության վրա, մարդկային գործունեությունը, ինչպիսիք են պարարտանյութերի ավելորդ օգտագործումը և հողի փոփոխությունները, շարունակում են մնալ գլոբալ խափանումների հիմնական նպաստողները: Կայուն գործելակերպը էական նշանակություն ունի ազոտի ցիկլի վրա ինչպես բնական, այնպես էլ մարդու կողմից առաջացած ազդեցությունները լուծելու համար:

1. Ապացուցեք կամ հերքեք այն տեսակետը, որ հեղափոխությունները մարդկության պատմության շարժիչ ուժն են;

Այն տեսակետը, որ հեղափոխությունները ծառայում են որպես մարդկության պատմության առաջնային շարժիչ, և՛ ապացուցելի է, և՛ վիճելի՝ կախված պատմական իրադարձությունների համատեքստից և մեկնաբանությունից:

Փաստարկներ հօգուտ.
Տրանսֆորմացիոն բնույթ. Հեղափոխությունները հաճախ նշում են հասարակական կառույցներում զգալի փոփոխություններ՝ հանգեցնելով կառավարման, սոցիալական նորմերի և գաղափարախոսությունների խորը փոփոխությունների:

Փոփոխությունների կատալիզատոր. հեղափոխությունները մեծ առաջընթաց են առաջացրել մարդու իրավունքների, տեխնոլոգիաների և քաղաքական համակարգերում` առաջ մղելով հասարակություններին:

Հեղափոխությունները որպես շրջադարձային կետեր. Պատմության շատ առանցքային պահեր, ինչպիսիք են Արդյունաբերական հեղափոխությունը, Ֆրանսիական հեղափոխությունը և Քաղաքացիական իրավունքների շարժումը, վերափոխել են հասարակությունները և ձևավորել հետագա դարաշրջանները:

Հակափաստարկներ.
Աճող առաջընթաց. ոչ բոլոր պատմական փոփոխություններն են բխում դրամատիկ հեղափոխություններից: Հասարակության աստիճանական էվոլյուցիան և բարեփոխումները նույնպես կենսական դեր են խաղում պատմության ձևավորման գործում:

Հեղափոխությունների խառը ազդեցությունը. որոշ հեղափոխություններ հանգեցրել են քաոսի, բռնության կամ ճնշող վարչակարգերի հաստատմանը, քան առաջընթացի և դրական փոփոխությունների:

Երկարաժամկետ ազդեցության գնահատում. Հեղափոխությունների անմիջական հետևանքները կարող են նշանակալի թվալ, բայց դրանց երկարաժամկետ ազդեցությունը կարող է քննարկվել, քանի որ հետագա իրադարձությունները կարող են այլ կերպ ձևավորել պատմությունը:

Եզրակացություն:
Թեև հեղափոխություններն, անկասկած, զգալի տեղաշարժեր են առաջացրել մարդկության պատմության մեջ, դրանց բացառիկությունը որպես միակ շարժիչ ուժ կարող է գերագնահատվել: Պատմական առաջընթացը ներառում է տարբեր գործոնների բարդ փոխազդեցություն, ներառյալ հեղափոխությունները, բարեփոխումները, աստիճանական հասարակական փոփոխությունները և արտաքին ազդեցությունները: Հեղափոխություններն իսկապես առանձնանում են որպես վճռորոշ հանգրվաններ, սակայն մարդկության պատմության համապարփակ ըմբռնումը պահանջում է հաշվի առնել ինչպես հեղափոխական իրադարձությունները, այնպես էլ հասարակության զարգացումների ավելի լայն շրջանակը:

1. Համեմատեք բուրժուական հեղափոխությունները;

Անգլիական հեղափոխություն (17-րդ դար).

Պատճառները․ միապետության և խորհրդարանի միջև բախումներ, տնտեսական շահեր և կրոնական լարվածություն:
Հիմնական առանձնահատկությունները. Չարլզ I թագավորի մահապատիժը, Կրոմվելի օրոք հանրապետության ստեղծումը, 1688 թվականի փառավոր հեղափոխությունը՝ ամրապնդելով խորհրդարանական գերակայությունը:
Ազդեցություն. հիմք դրվեց սահմանադրական միապետության և ներկայացուցչական կառավարության համար:

Ամերիկյան հեղափոխություն (18-րդ դարի վերջ).

Պատճառները. Բրիտանական տիրապետության հետ կապված դժգոհություններ, ներառյալ առանց ներկայացուցչության հարկումը և առևտրային սահմանափակումները:
Հիմնական առանձնահատկությունները. Անկախության հռչակագիր, անկախության համար պատերազմ, Փարիզի պայմանագիր, որը ճանաչում է ԱՄՆ-ը որպես անկախ պետություն:
Ազդեցություն. ԱՄՆ-ը հաստատեց որպես ժողովրդավարական հանրապետություն՝ ազդելով անկախության համար համաշխարհային շարժումների վրա:

Ֆրանսիական հեղափոխություն (18-րդ դարի վերջ).

Պատճառները. Տնտեսական դժվարություններ, սոցիալական անհավասարություն, դժգոհություն միապետության և արտոնյալ դասակարգերի նկատմամբ:
Հիմնական հատկանիշներ.
Ազդեցություն. խթանեց ազատության, հավասարության և եղբայրության իդեալները, բայց նաև տեսավ արմատական բռնություն և քաղաքական անկայունություն: Ոգեշնչված համաշխարհային հեղափոխական շարժումներ.

Համեմատելով այս հեղափոխությունները.

Սոցիալական համատեքստ. երեք հեղափոխություններն էլ սնվել են սոցիալական դժգոհությամբ՝ պայմանավորված իշխանությունների դեմ դժգոհություններով և դասակարգային անհավասարություններով:
Գաղափարական տեղաշարժեր. Յուրաքանչյուր հեղափոխություն ուղեկցվում էր նոր քաղաքական գաղափարախոսությունների աճով, ինչպիսիք են սահմանադրականությունը Անգլիայում, հանրապետականությունը Ամերիկայում և արմատական ժողովրդավարությունը Ֆրանսիայում:
Արդյունքներ. Թեև բոլորն ուղղված էին ավելի մեծ ազատությունների և բարեփոխումների, արդյունքները տարբեր էին: Անգլիական հեղափոխությունը հանգեցրեց սահմանադրական միապետության, Ամերիկյան հեղափոխությունը հանգեցրեց դաշնային հանրապետության, իսկ Ֆրանսիական հեղափոխությունն անցավ արմատական փոփոխությունների ժամանակաշրջաններ, նախքան Նապոլեոնի օրոք հաստատվեց ավելի կայուն, թեև ավտորիտար կառավարություն:
Այս հեղափոխությունները կիսում են գոյություն ունեցող ուժային կառույցներին մարտահրավեր նետելու և ավելի մեծ իրավունքների և ներկայացուցչության քարոզչության ընդհանուր թեմաներ, սակայն դրանց կոնկրետ ենթատեքստերն ու արդյունքները տարբերում են դրանք միմյանցից:

1. Թվարկեք և հիմնավորեք ռուսական հեղափոխությունների առանձնահատկությունները;
2. Գրեք էսսե «Անհատը, ամբոխը և հեղափոխությունը» թեմայով;
3. Ներկայացրեք հայերի վիճակը Օսմանյան կայսրության վերջին հարյուրամյակում;
4. Կազմեք Մեծ պատերազմի գլխավոր իրադարձությունների և դասերի վարկանիշային աղյուսակ;
5. Կատարեք ցեղասպանությունների համեմատական վերլուծություն:

Պարզաբանում. 1. Միայն 4-րդ կամ 7-րդ առաջադրանքը լիարժեք կատարողը կստանա 8 միավոր; 2. Կետ 1-ում չթվարկված առաջադրանքներն առանց բացառության և լիարժեք կատարողը կստանա 7 միավոր:Առաջադրանքի կատարման վերջնաժամկետը` նոյեմբերի 30

Ազոտը մտնում է սպիտակուցների, նուկլեինաթթուների, հեմոգլոբինի, քլորոֆիլի և այլ կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի բաղադրության մեջ։

Ազոտի միացությունների փոխակերպումը կենդանի բջիջներում հանդիսանում է բոլոր օրգանիզմների նյութափոխանակության կարևորագույն մասը։

Բույսերը աճի համար արմատներով հողից յուրացնում են ազոտային միացություններ՝ հինականում ամոնիումի և ազոտական թթվի աղեր։ Առավել շատ ազոտ օգտագործում են լոբազգիները։ Բույսերի կողմից սինթեզված ազոտ պարունակող միացությունները, մասնավորապես սպիտակուցները, անցնելով կենդանիների և մարդու օրգանիզմ, վերածվում են այլ օրգանական միացությունների և այլ սպիտակուցների։

Ազոտի պակասը հողի մեջ լրացվում է ազոտի շրջապտույտի շնորհիվ։ Առաջին հերթին դա կատարվում է օդի ազոտի հաշվին։ Օդում տեղի ունեցող էլեկտրական պարպումները՝ կայծակները, նպաստավոր պայմաններ են ստեղծում ազոտից ու թթվածնից ազոտի (II) օքսիդ առաջացնելու համար։ NO-ն այնուհետև օդում հեշտությամբ վերածվում է NO2-ի։ Վերջինս անձրևաջրերի հետ առաջացնում է ազոտական թթու, որն էլ, հողի մեջ գտնվող մետաղների օքսիդների կամ աղերի հետ փոխազդելով, առաջացնում է միտրատներ։Ազոտի քանակն օդում, սակայն, չի պակասում, որովհետև օրգանական նյութերի, հիմնականում բուսական զանգվածի արյման և փտման հետևանքով անջատվում է գազային ազոտ, որը նորից անցնում է մթնոլորտ։ Սակայն հողից պակասած ազոտի ամբողջ քանակությունը չի լրացվում օդի հաշվին, որի պատճառով էլ այդ պակասը լրացվում է ազոտային պարարտանյութերով։ Այսպիսով տեղի է ունենում ազոտի շրջապտույտ օդից հող, իսկ այնուհետև՝ նորից օդ։ Հազարամյակների ընթացքում երկրագնդի վրա ստեղծվել է հավասարակշռությունը պահպանելու համար։ Որպեսզի գյուղատնտեսության բուռն զարգացման պայմաններում հողն ուժասպառ չլինի, հողի մեջ ներմուծում են ազոտային միացություններ՝ պարարտանյութեր։Գիտնականները վերջին տասնամյակում[փա՞ստ] պարզվել են, որ հողի մեջ կան բակտերիաներ, որոնք կարողանում են կապել օդի ազոտն անմիջականորեն և ավելի արդյունավետ ձևով վերածել օրգանական միացությունների։ Թե ինչպես է դա կատարվում, դեռևս անհայտ է։

ասաց խոզի գլուխը՝խալու վրայից գլորվելովԻսկ ինչպե՞ս դիմենք քեզ հայ―հայի որդի, չէ՞ որ մարդիկ իրար դիմելու ձեւ են ունենում։ Ամեն ազգ ունի այդ ձեւը։ Ոչ այնքան մեծարական, որքան կրավորական, ոչ վիրավորական, անհրաժեշտ ձեւը։ Բայց դու, հայի տղա, ինչո՞ւ չես ուզում, որ քեզ մարդավարի դիմեն, նվաստի այդ համառության իմաստը ո՞րն է։ Առանց այն էլ այս դժվար կյանքը ինչո՞ւ անտանելի դարձնել ամենօրյա, ամենժամյա հոգսով։ Ինչպե՞ս դիմել դիմացինին, բացի՝ «արա ախպեր» ձեւից։Ու կարիք չկա դարձյալ պատմել պետականություն չունենալու ձանձրալի հեքիաթը, ադրբեջանցիք էլ պետականություն չեն ունեցել, բայց նույնիսկ սովետական տարիներին, երբ իրար ընդունված էր ասել միայն «Տավարիշչ Ալիեւ» կամ «Բայրամ Սեդրակովիչ», ադրբեջանցիները իրար մեջ իրար պատվում էին Հեյդար աղա դիմելաձեւով, իսկ գրաճանաչ մարդուն այլ կերպ չէին դիմում, քան «մուալլիմ», որը ուսուցիչ բառացի իմաստից վաղուց վերացարկվել էր։ Էլ չեմ ասում վրացիների «բատոնո» բառը, որը այն աստիճան կիրառական էր սովետական տարիներին, որ այլազգիներն անգամ այդպես էին դիմում վրացիներին։Հասկանալի է, որ թե վրացիները, թե ազերիները զուգահեռաբար գործածում էին նաեւ անուն֊հայրանունով դիմելու ռուսական ձեւը։ Եւ միայն հայերն էին գործածում սոսկ ռուսական ձեւը, ինչպես ժամանակին Պոլսում գործածում էին սոսկ թուրքական ձեւը, այն է «Սերժիկ աղա», «Սիլվա խանում» եւ այլն։ Մի պահ ընդունենք, որ հայի սովետական անմիտ տեսակիդ «պարոնը» սեփական ազգային պետության անցանկալի գոյությունը, բայց չէ որ քաղաքաբնակին բոլոր դեպքերում անհրաժեշտ է ինչ֊որ դիմելաձեւ։ Գյուղերում գիտեն ինչպես իրար դիմել, այս պրոբլեմը քաղաքի պրոբլեմն է։ Բա մի ազգ 80 տարի սեփական երկրում քաղաքաբնակ լինի, ու չիմանա՞ ինչպես դիմել անծանոթ մարդուն ու խոսի հետը ինչպես պատի հե՞տ են խոսում։Հավերժ ռամիկի՝ մեր տեսակին սխալմամբ թվում է, թե պարոն նշանակում է փաշա, կամ խան, կամ կոմս։ Կամ նման մի բան։ Պիտի հիասթափեցնեմ ազգիս անուղեղին, դա ընդամենը նվազագույն մեծարանք պարունակող դիմելաձեւ է։ Դա ոչինչ չի նշանակաում, ինչպես չի նշանակում այն դեպքում, երբ Աբիսողոմին ասում են Աբիսողոմ աղա։ Դա ոչ մի «փաշա» չի նշանակում, ինչպես դիմում են բարձրագույն պաշտոնյաներին, այլ նույնիսկ «բեյ» չի նշանակում, ինչպես դիմում են պաշտոնյաներին ու սեփական բիզնես ունեցողներին։ Նույնն է ինչ միստրը, կամ բատոնոն, կա Աբիսողոմի տիտղոսը, որը ընդամենը տուն ուներ եւ տան շուրջը սագեր ու հավեր։ Այսինքն, ասում են բատոնո Պարույր, եթե մարդը տարիքով քեզանից բավականին մեծ է, կամ պարզապես բատոնո, եթե անունը չգիտես եւ ուզում ես դիմել։ Իսկ ինչպես դիմի 30 տարեկան հայը 50 տարեկան հային, եթե ոչ միայն հայրանունը չգիտի, այլեւ անունը։ Ասի՝ «ձյաձյա՞»։ Ասի՝ «հլը մի րոպե՞»։ Շարունակի ասել «արա ախպե՞ր»։ Ամբողջ ազգով լակոտանանք ու իրար ասենք՝ ընկեր Ալվարդ ու ընկեր Մասի՞ս։ Եւ ավելի խորանալով՝ շորտիկ հագցնենք 60-ամյա ընկեր Ալվարդին, երեք տարեկան խուճուճ Իլյիչի նկարով նշանը խփենք Աշոտ Գառնիկովիչի մազաթափ դոշին, սկաուտական պիլոտկան քաշենք ընկեր Վահանի դոդ գլխին ու զառամյալ դեռահասների այդ տողանով սպասենք ինչի՞, դոփել կարծելով՝ քարշ գանք դեպի ո՞ւր։ Ես ձեզ մարդ ասողի։ Կարծում եք՝ ինչի՞ց է, որ Սունդուկյանից, Շիրվանզադեից ու Պարոնյանից հետո հայ դրամատուրգ չկա։ Կար Թիֆլիս քաղաքը՝ թիֆլիսցիների փոխհարաբերվելու կուլտուրայով, կային Բաքուն եւ Պոլիսը՝ իրենց լեզվով ու կուլտուրայով․․․ Չի կարող դիալոգ լինել՝ առանց դիմելաձեւի։ Հաշմանդամ լեզվով։ Այդպես կարելի է միայն ոտանավոր գրել։ Եւ ուշունց տալ։ Եւ բնական էր, որ 80 տարիների մեջ Երեւանը դրամատուրգ չծնեց։ Եւ չի ծնի, քանի դեռ հայերի մայրաքաղաքը քաղաք չի դառնում։Բայց մի տեսեք՝ ոնց է բարձրագույն կրթության տեր հայ մարդը (երիտասարդ մարդը) հուշտ լինում տարիքոտ կույսի պես, երբ թղթակիցը զգուշորեն նրան պարոն է ասում։ Մի բան էլ ելույթ է ունենում՝ «ես պարոն չեմ»։ Ասել է թե՝ «Իա, ես ձեր իմացածներից չեմ»։ Ապուշի կոտրատվելուն նայեք։ Բա ի՞նչ շան ոտուգլուխ ես, թույլ տուր հարցնել, ռամիկի տղա ռամիկ։ Եթե քաղաք ես եկել, բարի եղիր քաղաքաբնակին վայել վարքով ապրել։ Թե չէ՝ դրան էլ ելք կա, եթե մարդկային համակեցության համար պարտադիր դիմելաձեւը ընդունելի չէ, ապրիր գյուղում, այնտեղ պրոբլեմ չկա։ Կամ բանվորական թաղամասից Կենտրոն մի արի եւ յոլա գնա «արա էյ» ձեւով։ Բայց այնտեղ, որտեղ մարդիկ խիտ են ապրում, եւ ամեն պահ կարող է իրար դիմելու, ներողություն խնդրելու, մի խոսքով շփվելու անհրաժեշտություն առաջանալ, այդտեղ պիտի ինչ֊որ ընդունված ձեւ լինի, որով մարդը մարդուն դիմում է։ Հայն էլ պարտավոր է այսպես ապրել սովորել։Ժամանակն է արդեն։ Բավական է ապրել մերթ ռուսի, մերթ թուրքի նման։