Աշնան իրիկուն

Դեռ կը համենա
Բլուրին վըրա
Լացը սրինգին…

ՈՒ դեռ երկնքին
Իջել կը վախնան
Աստղերը աշնան…

Հատ-հատ կը թափին
Այս լուռ ծովափին
Արցունքներ անտեր…

Իսկ ես չե՜մ գիտեր՝
Տանիմ դեպի ու՛ր
Այս սիրտըս թափուր…

Դեռ կը համենա
Բըլուրին վրա
Լացը սըրինգին…