«Գույների աշխարհում» մանկավարժական նախագիծ

Նախագծի նպատակը՝ երեխաներին ուսուցանել արվեստի հիմունքները և օգնել արտահայտել իրենց զգացմունքները ու մտքերը գույների միջոցով։

Դպրոց՝ Գեղարվեստի դպրոց

Մասնակիցներ՝ Ալիսա ԱբրահամյանՔեթրին ԱղաջանյանԱնահիտ ՕգանովաՆարե Ղազարյան


Նկարչությունը ինքնարտահայտման յուրահատուկ միջոց է, որը երեխաներին թույլ է տալիս զարգացնել իրենց ստեղծագործական հմտությունները, կիսվել իրենց զգացմունքներով և ձևավորել իրենց անհատական ոճը։ Մեր նախագիծն ուղղված է երեխաներին օգնելու՝ ձեռք բերել նկարչության հիմնական հմտությունները և սովորել այն օգտագործել՝ որպես իրենց մտքերն ու գաղափարները արտահայտելու գործիք։

Մեր նախագծում հիմնական դեր է խաղում գույնի տեսությունը։ Այն հիմքն է, որը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչպես են գույներն ազդում միմյանց վրա, ինչպես են դրանք ազդում ընկալման վրա և առաջացնում տարբեր զգացմունքներ։ Գույների խորհրդանիշները յուրացնելու միջոցով երեխաները կկարողանան ոչ միայն կատարելագործել իրենց գեղարվեստական հմտությունները, այլև գիտակցաբար օգտագործել գույները՝ տրամադրություն փոխանցելու կամ գեղարվեստական կերպարներ ստեղծելու համար։

Նախագծի նպատակը երեխաներին այնպիսի հիմք տալն է, որը կլինի նրանց գեղարվեստական աճի հիմքը և կօգնի ազատորեն արտահայտել իրենց զգացմունքները, գաղափարներն ու երազանքները արվեստի միջոցով։

Հունվարյան ճամբարի շրջանակում մենք երեխաներին կներկայացնենք նկարչության հիմունքները և կցուցադրենք, թե ինչպես կարելի է արվեստի միջոցով արտահայտել սեփական մտքերն ու զգացմունքները։ Առաջին փուլում կլինի գույնի տեսության վերաբերյալ դասախոսություն։ Մենք կպատմենք, թե ինչպես են գույներն ազդում միմյանց վրա, ինչ զգացմունքներ են առաջացնում և ինչ նշանակություն ունեն հոգեբանության մեջ։ Դասախոսությունից հետո մասնակիցները կկատարեն առաջադրանք՝ նկարել իրենց յուրահատուկ մոլորակը, որը կարտացոլի նրանց ներաշխարհը։ Նրանց կառաջարկվի օգտագործել գույների մասին իրենց ստացած գիտելիքները՝ ավելացնելով այնպիսի մանրամասներ, որոնք կշեշտադրեն նրանց անհատականությունը։ Այս փուլից հետո ստեղծված բոլոր մոլորակները կմիավորվեն մեկ մեծ կոմպոզիցիայի՝ տիեզերքի ֆոնի վրա։

Այնուհետև մենք կանցկացնենք դասախոսություն գրաֆիկական դիզայնի վերաբերյալ։ Մենք կբացատրենք հիմնական սկզբունքները և կներկայացնենք վառ աշխատանքների օրինակներ։ Մասնակիցները կսովորեն, թե ինչպես է դիզայնը օգտագործվում փաթեթավորումների, պիտակների և այլ օբյեկտների ստեղծման մեջ։ Առաջադրանքը կլինի նկարել սեփական դիզայնը՝ լինի դա փաթեթավորում, շիշ կամ այլ օբյեկտ։ Այստեղ երեխաներին կտրամադրվի լիակատար ազատություն՝ իրենց անհատականությունը արտահայտելու համար։

Վերջնական փուլը կլինի կերպարի մշակում (Character Development)։ Մենք մասնակիցներին կառաջարկենք ստեղծել յուրահատուկ կերպար, որը նույնպես կարտացոլի նրանց ներաշխարհը կամ երևակայությունը։ Այս առաջադրանքը երեխաներին հնարավորություն կտա համախմբել ստացած բոլոր գիտելիքները։

Հայոց Մեծ Եղեռնը

XX դարի սկզբերին միջազգային իրավունքի մեջ դեռ չկար «ցեղասպանություն» հասկացությունը: Կիրառվում էին «կոտորած», «ջարդ», «եղեռն» և այլ բառեր: Միայն 1948թ. դեկտեմբերի 9-ին Միավորված ազգերի կազմակերպության (ՄԱԿ) ընդունած «Ցեղասպանության հանցագործությունները կանխելու և դրա համար պատժի մասին» փաստաթղթում տրվեց դրա իրավական ձևակերպումը: Ըստ այդ կարևոր փաստաթղթի՝ ցեղասպանություն են համարվում այն գործողությունները, որոնք կիրառվում են որևէ ազգի կամ կրոնական համայնքի լիակատար կամ մասնակի ոչնչացման նպատակով:

  • Հայերի ցեղասպանության երիտթուրքական պետական ծրագիրը

Արևմտահայերի ոչնչացման ծրագիրը պետականորեն մշակվել ու նախապատրաստվել էր թուրքական կառավարող ուժերի կողմից մինչև Առաջին աշխարհամարտի մեջ Թուրքիայի պաշտոնապես մտնելը: 1914թ. հոկտեմբերին երիտթուրք առաջնորդներից կազմվեց «Երեքի գործադիր կոմիտեն»: Դրան հանձնարարվեց անմիջապես կազմակերպել և իրականացնել հայերի բռնագաղթն ու կոտորածները: Ստեղծվեց նաև, այսպես կոչված, «Հատուկ կազմակերպությունը», որի մեջ ընդգրկվեցին բանտերից ազատված և քրեական անցյալ ունեցող տարրերը: Եռյակի գործունեության հսկողությունը դրվեց ներքին գործերի նախարար Թալեաթ փաշայի վրա:

  • Մեծ եղեռնը

Հայերի ոչնչացման թուրքական պետական ծրագիրն աշխարհամարտի առաջին երկու տարիներին գործադրվեց ամբողջ արևմտահայության նկատմամբ: Հայոց ցեղասպանության այդ փուլը համայն մարդկությանը հայտնի է Մեծ եղեռն անունով: Առաջին հերթին որոշվել էր ոչնչացնել կռվելու ունակ հայ երիտասարդությանը: Զորահավաքի ընթացքում օսմանյան բանակ զորակոչվեց 18-45 տարեկան ավելի քան 300 հազար հայ: 1914թ. վերջից սկսվեց նրանց ճնշող մեծամասնության զինաթափումը, տեղափոխումը թիկունք, այնուհետև՝ ոչնչացումը: Մյուս քայլով երիտթուրքերը ձեռնամուխ եղան հայության ազգային, քաղաքական և հոգևոր ղեկավար գործիչների վերացմանը: 1915թ. ապրիլի 11-ին և հաջորդող մի քանի օրերին Կ. Պոլսում ոստիկանությունը, ըստ թուրքական պաշտոնական տվյալների ձերբակալեց 2300-ից ավելի մարդ: Նրանց թվում էին՝ Գրիգոր Զոհրապը, Վարդգեսը, բանաստեղծներ Դանիել Վարուժանը, Սիամանթոն, Ռուբեն Սևակը, երգահան Կոմիտասը, հայտնի գիտնականներ և մշակույթի այլ գործիչներ: Ապա սկսվեց ցեղասպանության մեծածավալ գործողությունը՝ համատարած կոտորածներ, բռնի տեղահանություն և աքսոր:

Հայոց ցեղասպանությունը համաշխարհային քաղաքակրթության դեմ ուղղված ծանր ոճրագործություններից է: Ցեղասպանության ծանրագույն հետևանքը մեր հայրենիքի մեծագույն մասի՝ Արևմտյան Հայաստանի հայաթափումն էր, հայերի հայրենազրկումը: Արևմտյան Հայաստանում և կայսրության մյուս նահանգներում ապրող ավելի քան 2,5 միլիոն հայերից 1,5 միլիոնը դարձավ Մեծ եղեռնի զոհ: Այսպիսով՝ ցեղասպանության մյուս հետևանքը հայկական սփյուռքի ձևավորումն էր: Հարյուրհազարավոր հայեր ստիպված էին բնակություն հաստատել աշխարհի տարբեր երկրներում: Սակայն մինչ օրս Թուրքիան չի ճանաչել Հայոց ցեղասպանությունը:

  • Ե՞րբ և ո՞ր փաստաթղթով է տրվել ցեղասպանության իրավական ձևակերպումը։ Ըստ այդ փաստաթղթի՝ ո՞ր գործողություններն են որակվում որպես ցեղասպանություն։

1948թ. դեկտեմբերի 9-ին Միավորված ազգերի կազմակերպության (ՄԱԿ) ընդունած «Ցեղասպանության հանցագործությունները կանխելու և դրա համար պատժի մասին» փաստաթղթում տրվեց դրա իրավական ձևակերպումը: Ըստ այդ կարևոր փաստաթղթի՝ ցեղասպանություն են համարվում այն գործողությունները, որոնք կիրառվում են որևէ ազգի կամ կրոնական համայնքի լիակատար կամ մասնակի ոչնչացման նպատակով:

  • Բացի հայերից, ուրիշ ի՞նչ ժողովուրդներ գիտեք, որոնց նկատմամբ երբևէ իրականացվել է ցեղասպանություն /գրավոր-աշխատանք/․

Երկրորդ աշխարհամարտի ժամանակ Գերմանիան իրագործեց ցեղասպանություն հրեաների, գնչուների նկատմամբ: 1975-1979թթ. ցեղասպանության հետևանքով ոչնչացավ երեք միլիոն կամբոջացի:

  • Ո՞ր երկրներն են ճանաչել և դատապարտել հայոց ցեղասպանությունը և Ի՞նչ փուլում է գտնվում հայոց ցեղասպանության ճանաչման գործընթացը:/գրավոր աշխատանք/

Հայոց ցեղասպանությունն առաջինը ճանաչել է Ուրուգվայը: Ցեղասպանությունը ճանաչել է Կիպրոսի խորհրդարանը, Ռուսաստանը, Կանադան, Լիբանանը, Բելգիան, Ֆրանսիան, Հունաստանը, Իտալիան, Վատիկանը, Շվեյցարիան, Արգենտինան, Սլովակիան, Նիդերլանդները, Վենեսուելան, Լեհաստանը, Լիտվան, Շվեդիան, Բոլովիան, Ավստրիան, Լյուքսեմբուրգը, Գերմանիան: Վերջերս մեր ցեղասպանությունը ճանաչեց նաև ԱՄՆ-ն:

Մարդու իրավունքների պաշտպանությունը 

Մարդու իրավունքների պաշտպանության օր, ամբողջ աշխարհում այն նշվում է դեկտեմբերի 10-ին։

1948թ.-ի դեկտեմբերի 10-ին, ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեան ընդունեց Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագիրը։ 1950թ.-ին Գլխավոր ասամբլեայի առաջարկով տարբեր պետություններ և կազմակերպություններ, իսկ այսօր նաև ամբողջ աշխարհը դեկտեմբերի 10-ը նշում է որպես Մարդու իրավունքների պաշտպանության միջազգային օր։

Օրը սովորաբար նշվում է ինչպես բարձր մակարդակի քաղաքական կոնֆերանսների, այնպես էլ հանդիպումների, ինչպես նաև մշակութային միջոցառումների և ցուցահանդեսների տեսքով։ Բացի այդ, ՄԱԿ-ի Մարդու իրավունքների հնգամյա մրցանակը և Խաղաղության Նոբելյան մրցանակը ավանդաբար շնորհվում են դեկտեմբերի 10-ին։ Մարդու իրավունքների բնագավառում գործող բազմաթիվ պետական և հասարակական կազմակերպություններ, որոնք նույնպես ներգրավված են մարդու իրավունքների ոլորտում, հատուկ միջոցառումներ են նախատեսում օրվա հիշատակի համար։

Պատմություն

Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին դաշնակիցները որդեգրեցին Չորս ազատությունները՝ որպես պատերազմի հիմնական նպատակներ. խոսքի ազատություն, կրոնի ազատություն, վախից ազատություն և ազատություն ցանկությունից ։ ՄԱԿ-ի Կանոնադրությունը «վերահաստատեց հավատը մարդու հիմնարար իրավունքների, մարդու անձի արժանապատվության և արժեքի նկատմամբ» և բոլոր անդամ պետություններին պարտավորեցրեց խթանել «մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների համընդհանուր հարգանքն ու պահպանումը բոլորի համար ՝ առանց ցեղի, սեռի, լեզվի կամ կրոնի տարբերակման»։

Երբ նացիստական Գերմանիայի կողմից կատարված վայրագությունները ամբողջությամբ ակնհայտ դարձան Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո, Համաշխարհային հանրության մեջ համաձայնություն է ձեռք բերվել, որ ՄԱԿ-ի կանոնադրությունը պատշաճ կերպով չի սահմանում այն իրավունքները է։ Մարդու իրավունքների խարտիայի դրույթների իրականացման համար անհրաժեշտ էր համընդհանուր հռչակագիր, որը սահմանում է անհատների իրավունքները ։

Հռչակագրի ընդունումը համարվում է ՄԱԿ-ի կարևորագույն ձեռքբերուներից մեկը։

Մարդու իրավունքների օրվա պաշտոնական հաստատումը տեղի է ունեցել Գլխավոր ասամբլեայի 317-րդ լիագումարի նիստում՝ 1950-ի դեկտեմբերի 4-ին, երբ Գլխավոր ասամբլեան հռչակեց թիվ 423  բանաձևը ՝ բոլոր անդամ պետություններին և ցանկացած այլ շահագրգիռ կազմակերպություններին հրավիրելով նշելու այդ օրը։

Երբ Գլխավոր ասամբլեան ընդունեց հռչակագիրը, որին մասնակցում էին 48 նահանգներ և ձեռնպահ մնացին ութը, այն հռչակվեց որպես «բոլոր ժողովուրդների և բոլոր ազգերի ձեռքբերումների ընդհանուր չափանիշ»։  Սա ինչպես իրավաբանների, այնպես էլ քննադատների կողմից այն ընկալվում էր որպես ավելի դեկլարատիվ, քան օրենսդրական, ավելի հուշող, քան պարտադիր միջոց։

Չնայած Հռչակագիրը, իր քաղաքական, քաղաքացիական, տնտեսական, սոցիալական և մշակութային լայն շրջանակներով, պարտադիր փաստաթուղթ չէ, այն հիմք է հանդիսացել մարդու իրավունքների ավելի քան 60 փաստաթղթերի համար, որոնք միասին կազմում են մարդու իրավունքների միջազգային ստանդարտը։

Այսօր ՄԱԿ-ի բոլոր անդամ պետությունների ընդհանուր հռչակագրում ամրագրված համաձայնությունը մարդու հիմնարար իրավունքների վերաբերյալ ավելի է ամրապնդում և ընդգծում մարդու իրավունքների արդիականությունը մեր առօրյա կյանքում։

Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագրի 60-ամյակը տեղի է ունեցել 2008-ի դեկտեմբերի 10-ին։ Հռչակագիրը համաշխարհային ռեկորդ է ՝ որպես առավել թարգմանված փաստաթուղթ (բացառությամբ Աստվածաշնչի)։ Ամբողջ աշխարհի կազմակերպություններն օգտագործում են այն, որպեսզի օգնեն մարդկանց տեղեկանալ իրենց իրավունքների մասին:

Should students be allowed to choose all their subjects in high school?

Allowing students to choose all their subjects in high school has both advantages and disadvantages. On the positive side, it gives students the freedom to focus on their interests and future career goals, which can increase motivation and engagement in learning. For example, a student interested in art could dedicate more time to creative subjects instead of struggling with advanced math.

However, students may lack the experience to make well-rounded choices. Core subjects like math, science, and language are essential for developing critical thinking and basic skills needed in any career. Without a balanced curriculum, students might miss out on important knowledge.

In conclusion, while students should have some flexibility to choose subjects, a mix of required and optional courses ensures both personal growth and a strong educational foundation.